Concurrentiebeding

Een concurrentiebeding (ook wel: non-concurrentiebeding) is een bepaling in een overeenkomst waarbij een partij zich verplicht de andere partij geen concurrentie aan te doen, noch in loondienst noch als zelfstandige.

Een dergelijk beding komt vaak voor in arbeidsovereenkomsten van werknemers - in het bijzonder bij commerciële functies of bij functies die specifieke bedrijfskennis hebben - of in het geval van verkoop van een onderneming.

De gedachte achter het beding is dat het niet eerlijk tegenover de werkgever zou zijn wanneer een werknemer bepaalde via het bedrijf verkregen kennis (en daarmee dus feitelijk 'bedrijfseigendom' is) gebruikt om tegen datzelfde bedrijf te concurreren.

Hetzelfde idee geldt in het geval van bedrijfsovernames: het zou oneerlijk zijn wanneer het overnemende bedrijf veel geld betaalt voor een onderneming waarna de verkoper een nieuwe concurrerende onderneming start.

Per 1 januari 2015 is een concurrentiebeding slechts toegestaan wanneer het wordt opgenomen in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. Hierop bestaat wel een uitzondering: naast het feit dat een concurrentiebeding schriftelijk overeengekomen moet worden, moet in de tijdelijke arbeidsovereenkomst ook worden opgenomen welke zwaarwegende bedrijfs- en/of dienstbelangen het concurrentiebeding rechtvaardigen. Een zwaarwegend belang kan voortvloeien uit specifieke werkzaamheden of een specifieke functie waarbij het voordeel voor de werkgever opweegt tegen het nadeel van de werknemer. Wanneer het concurrentiebeding al vóór 1 januari 2015 was overeengekomen, dan blijft dat gewoon gehandhaafd.

Zie ook: » Relatiebeding

Er is momenteel geen inhoud met deze term geclassificeerd.